บันทึกจากโคราช 21-10-2010: โนนสูงและเฉลิมพระเกียรติ

Daily Journal (21 October 2010)

ไปตามทำข่าวมาหลายที่ครับ เรียงลำดับมาก็มีที่อำเภอเมืองโคราช, ปักธงชัย, เฉลิมพระเกียรติ, โนนสูง และวันนี้ที่พิมาย

ตอนนี้ความลำบากที่คนโคราชต้องเจอมีมากเหลือเกินครับ มองไปทางไหนก็ลำบากกันหมด ว่างๆเลยรวบรวมที่ทวีตรายงานไปมาเป็นบล็อกซักอัน เพราะให้ไปตามอ่านทั้งไทม์ไลน์คงสเปะสปะไปหมด วันนี้ขอเขียนถึงที่โนนสูงกับเฉลิมพระเกียรติก่อนละกัน

ที่โนนสูงนี่น่าสงสารมากๆ ชาวบ้านส่วนใหญ่เป็นคนเฒ่า-คนแก่ ลูกหลานเข้าไปทำงานที่กรุงเทพกันหมด สภาพโดยรวมก็กันดารมาก บ้านบางหลังยังไม่มีไฟฟ้าใช้ด้วยซ้ำ โนนสูงแถบลำมูลนี่ทำนาเป็นส่วนมาก ถ้าขับรถผ่านมาตอนน้ำไม่ท่วม จะเห็นท้องนาสีเขียว สวยอร่ามตามาก ผมคุยกับป้าทอง ป้าแกอายุ67ปี แกบอกว่าเดือนหน้าก็จะได้เก็บเกี่ยวข้าวไปขายแล้ว เสียดายมาก อีกเดือนเดียวจริงๆ แล้วพอมาเจอน้ำท่วมแบบนี้ ป้าทองที่มีนาอยู่ 17 ไร่ ก็ต้องแบกหนี้เพิ่มขึ้นอีกเจ็ดหมื่นแปดหมื่นบาท นี่ยังไม่นับหนี้ก้อนเดิมๆที่ก็น่าจะมีไม่น้อยอีก

ผมหันไปดูท้องนาแล้วปวดใจ ข้าวกำลังแตกรวงสีเขียวสดใสต้องมาอยู่ใต้ผืนน้ำ ที่น่าสงสารมากขึ้นไปอีกคือนาทีนี้หนี้เกือบแสนที่ลุงๆป้าๆต้องมาแบกเพิ่มนั้นกลับไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร เพราะแค่เอาตัวให้รอดในแต่ละวันก็ยากเย็นแล้ว ข้าวที่ป้าทองเหลืออยู่ก็แค่ก้นกระสอบ ป้าแกบอกว่ากินได้อย่างมากก็ถึงแค่วันเสาร์ ผมนึกแล้วน้ำตาจะไหล ป้าทองที่ทำนาปลูกข้าวมาให้คนอื่นกินมาตลอด นาทีนี้กลับไม่มีข้าวกิน และเฝ้ารอด้วยความหวังว่าคนอื่นจะส่งข้าวมาให้กิน คิดแล้วผมสงสารป้าทองจับหัวใจ

ที่อำเภอเฉลิมพระเกียรติก็หนักหนาไม่แพ้กัน ชาวบ้านเจอน้ำท่วมแบบเฉียบพลัน คิดดูครับ คนตามชนบทบางคนถ้าหลับเร็วๆหน่อย เข้านอนตอนซักทุ่มนึง ตื่นมาตอนเช้าน้ำท่วมถึงเข่าแล้ว แถมน้ำขึ้นทุกนาที ตกช่วงบ่ายไม่เหลือสภาพอะไรแล้ว น้ำขึ้นถึงเอว ต้องอพยพอย่างเดียว บ้านผมเคยน้ำท่วมครั้งหนึ่ง ทั้งๆที่บ้านผมสูงหลายชั้น ยังมีพื้นที่เก็บของเยอะ ยังเสียหายเป็นแสน นี่บ้านลุงๆป้าๆที่เฉลิมพระเกียรติเป็นบ้านชั้นเดียวหลายหลัง ข้าวของก็ไม่รู้จะเอาไปหลบน้ำที่ไหน ที่น่าเห็นใจที่สุดคือหัวอกคนที่ต้องอพยพหนีน้ำ ทิ้งบ้านในสภาพที่น้ำเชี่ยวกรากเข้าใส่ คิดถึงแล้วน่าเห็นใจจริงๆ

ประเทศไทยนาทีนี้ต้องการความช่วยเหลือครับ เจ็บกันทั้งชาติ ก็ต้องช่วยกันทั้งชาติ ช่วยทั้งเรื่องจิตใจและเรื่องทุนทรัพย์ อย่าเพิ่งไปคิดสงสัย คิดวิจารณ์อะไรให้มากมายครับ ลองถามตัวเองก่อนว่าเราได้ช่วยอย่างดีที่สุดแล้วหรือยัง?

ส่งมานะครับ ส่งมาเรื่อยๆ ข้าวที่ชาวนาอย่างป้าทองปลูกมากว่า 30-40ปี ผลิตอาหารส่งให้พวกเรากินอิ่มท้องกันอยู่ทุกวัน ตอนนี้เขากำลังรอข้าวเหล่านั้นให้ส่งกลับมาถึงท้องบ้าง ข้าวสารหนึ่งกระสอบมีค่ากับชีวิตคนที่ลำบากอีกมาก


ไม่ใช่แค่ที่โคราชนะครับ สระบุรี ชัยภูมิ อยุธยา และอีกกว่า20จังหวัดทุกประเทศก็กำลังลำบากเช่นกัน
ลองตามข้อมูลที่ www.thaiflood.com ได้ครับ ว่าท่านจะช่วยอย่างไรได้บ้าง


ส่วนที่โคราช ที่ผมประจำอยู่ แนะนำให้ติดต่อโดยตรงไปที่จุดที่ต้องการความช่วยเหลือครับ

- ที่บ้านลำมูล โนนสูง: อบต.สุรัตน์ 088-349-7312 ต้องการอาหารและเรือ (อาหารแห้งก็ได้ เพราะที่นี่ยังพอหุงหาได้)
- ที่ปราสาทเมืองพิมาย: คุณดุสิต ทุมมากร 081-789-2096 กำลังสู้กับแรงน้ำที่ถาโถมเข้าใส่กำแพงปราสาทอยู่ ต้องการทั้งอาสาสมัครและกระสอบทราย
- อาสาสมัครขาลุย คุณต้าร์ (@tar_kotloh) 080-660-0098 พร้อมเป็นตัวประสานและแนะนำความช่วยเหลือได้