บรรยากาศเชียร์ ฮอลแลนด์ ที่สถานทูต

นัดชิงชนะเลิศระหว่าง ฮอลแลนด์ - สเปน ผมไปเชียร์อัศวินสีส้มที่สถานฑูตเนเธอร์แลนด์ประจำประเทศไทยมา เป็นบรรยากาศที่คึกคักสนุกสนานมาก คุ้มค่าการเดินทาง และ คุ้มค่าการนอนดึกเป็นอย่างมาก บรรยากาศที่เชียร์กันแบบสนุกสนาน เป็นประสบการณ์ที่น่าจดจำ แม้ว่าผลออกมาขุนพลฮอลแลนด์จะเป็นฝ่ายผิดหวังด้วยลูกยิงของ อันเดรส อิเนียสต้าก่อนหมดเวลาเพียงแค่ 4 นาที

เก็บภาพบรรยากาศของงานที่ สถานทูต มาให้ดู บรรยากาศที่ผมไปกระโดดร้องรำทำเพลงอย่างสนุกสนาน คลุกคลีกับชาวดัทช์กว่า1,500คน ใช่ครับ 1,500 คน! ซึ่งผมก็ตกใจเหมือนกันที่มีชาวดัทช์มากขนาดนี้ในประเทศไทย ลองสอบถามดูก็แบ่งเป็นครึ่งๆ คือกลุ่มที่มาอาศัยที่ประเทศไทยครึ่งนึง และ กลุ่มที่เป็นนักท่องเที่ยว เดินทางมาพักผ่อนที่ประเทศไทยอีกครึ่งหนึ่ง

ซึ่งบรรยากาศนัดชิงชนะเลิศ ยังไม่ต้องไปถึงแชมป์ ก็ดื่มดำมีความสุขกันมากๆแล้ว เพราะนี่เป็นการเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศฟุตบอลโลกครั้งแรกในรอบ 32 ปี เรียกว่าชาวดัทช์ส่วนใหญ่ที่ผมเจอวันนั้นยังเกิดไม่ทันมาดูฟุตบอลโลกนัดชิงคู่นั้นด้วยซ้ำ ภาพข้างล่างนี้เป็นการร้องเพลงเชียร์ Hup Holland Hup! อย่างสนุกสนานก่อนฟุตบอลเริ่ม

เป็นที่ทราบกันดีแล้ว ว่าหลัง 120 นาที ในเกมที่เต็มไปด้วยความกดดัน (และมันยิ่งรู้สึกกดดันมากขึ้น ที่มาเชียร์ในบรรยากาศแบบนี้) ครึ่งแรกฮอลแลนด์ทำได้ดีกว่า พอเริ่มครึ่งหลังก็ทำให้แฟนๆชาวดัทช์ตั้งความหวังไว้สูง ยิ่งจังหวะที่ อาร์เย็น รอบเบ็น หลุดเข้าไป เดี่ยวๆตัวๆ แต่พลาดยิงไปถูก อิเคร์ กาซิยาส สกัดไว้ได้ เป็นจังหวะที่เรียกเสียงฮือฮากันได้มากจริง

ผมเอาภาพบรรยากาศการเชียร์ ตอนที่เกมเริ่มมาให้ดูครับ ความจริงจอโทรทัศน์ทางสถานทูตจัดเตรียมจอใหญ่ๆไว้เยอะ แต่ผมเลือกหลบมาดูมุมเล็ก เน้นบรรยากาศกันเองๆหน่อย เพราะดูจอใหญ่แล้วหัวใจจะวายเอา

ผลออกมาน่าผิดหวัง แต่พูดจากใจจริงว่า สเปนก็สมควรเป็นแชมป์บอลโลกในครั้งนี้ครับ ฮอลแลนด์เล่นดีแต่ยังไม่สมบูรณ์แบบพอ ยังพลาดจังหวะง่ายๆหลายครั้ง ยังไม่คู่ควรกับการเป็นหมายเลขหนึ่งของโลก แต่การได้เข้าชิงมาแล้วถึง 3 ครั้ง แต่กลับคว้าน้ำเหลวทั้ง 3 ครั้งนี่มันน่าปวดใจยิ่งนัก

ยิ่งครั้งนี้ที่เกมล่วงมาถึงนาทีที่ 116 แล้ว อีกแค่ 3-4 นาทีก็จะได้ดวลจุดโทษวัดดวงกันไป ซึ่งลึกๆผมก็คิดว่าจะต้องดวลจุดโทษกันแน่ๆ และก็เชื่อมั่นในฮอลแลนด์ด้วยว่าน่าจะทำได้ แต่ผลออกมาเป็นแบบนี้ มันช่างทรมานจิตใจยิ่งนัก เพราะเหมือนความฝันที่มีมาตลอดใกล้จะถึงจุดหมาย ทีมที่เราตามเชียร์มาตลอดทัวร์นาเมนท์เหลืออีกแค่ 3-4 นาที เท่านั้น ยิ่งมาเห็น กองกลางคนโปรดของผม 'เวสลี่ย์ ชไนเดอร์' น้ำตาไหลแล้วเฝ้ามองการฉลองแชมป์ของบรรดานักเตะกระทิงดุ แล้วยิ่งใจหาย น้ำตาของนักเตะวัย26ปี (อายุเท่าผม) ที่ฝ่าฟันช่วงเวลาที่เลวร้ายกับ รีล มาดริด จนมาประสบความสำเร็จคว้า 3 แชมป์ กับอินเตอร์ มิลาน

แต่ยังไงก็อยากบอกว่า ต่อแต่นี้ไป หัวใจของผมก็จะกลายเป็นสีส้มไปทั้งใบเมื่อถึงเทศกาลฟุตบอลโลก